กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 70 หายโกรธนะคนดี ทั้งหมดเป็นความผิดของผมเอง
กู้ชิงหยวนรู้สึกว่าพี่ชายตัวเองสมองมีปัญหาอะไรหรือเปล่า ไม่อย่างนั้นทำไมถึงไปสนใจเรื่องแปลกๆ พรรค์นั้นได้?
ประเด็นสำคัญมันอยู่ที่เรื่องซักผ้าเหรอเนี่ย? มิน่าล่ะตอนนี้พี่สะใภ้ถึงเดินดุ่มๆ อยู่ข้างหน้า ไม่ยอมสนใจพวกเขาสักนิด
“พี่ มีคนช่วยซักผ้าให้มันไม่ดีตรงไหนเหรอ? ยังไงก็ดีกว่าพี่สะใภ้แพ้แล้วต้องไปซักผ้าให้คนอื่นตั้งเยอะไม่ใช่หรือไง?”
แต่กู้ชิงอวี่กลับขมวดคิ้ว มองแผ่นหลังของซูเนี่ยนอันที่เดินอยู่ข้างหน้าโดยไม่หันกลับมา แล้วตอบว่า “พี่ช่วยเธอซักผ้าให้คนอื่นได้ แต่เสื้อผ้าของเธอ พี่ต้องเป็นคนซักเองเท่านั้น”
คำพูดแค่ประโยคเดียว ทำเอาขนทั่วทั้งตัวของกู้ชิงหยวนลุกชันขึ้นมาทันที
พี่ชายเธอเป็นบ้าไปแล้วหรือไง นี่มันคำพูดที่คนปกติเขาพูดกันเหรอ?