ตอนที่ 2 ให้ไปชนบทแทนคุณหนูตัวปลอมงั้นเหรอ? ถ้างั้นก็แสดงความจริงใจออกมาหน่อยสิ

ตอนที่ 2 ให้ไปชนบทแทนคุณหนูตัวปลอมงั้นเหรอ? ถ้างั้นก็แสดงความจริงใจออกมาหน่อยสิ

“ซูเนี่ยนอัน! เธอหุบปากนะ! มาพูดจาเหลวไหลอะไรตรงนี้!”

คำพูดประโยคเมื่อกี้ของซูเนี่ยนอัน ทำเอาซูเนี่ยนซีของขึ้นจนทนเฉยไม่ไหว

“แหม ซูเนี่ยนซี ที่แท้เธอก็พูดจาเสียงดังฟังชัดเหมือนคนปกติได้นี่นา ฉันก็นึกว่าเสียงเธอจะเบาเป็นยุงบินแบบนั้นไปตลอดชีวิตซะอีก” ซูเนี่ยนอันไม่ไว้หน้าซูเนี่ยนซีเลยสักนิด ตอกกลับเยาะเย้ยไปตรง ๆ

พอได้ยินแบบนั้น ซูเนี่ยนซีก็รีบเก็บสีหน้าบิดเบี้ยวหน้ากลัวทันที แล้วเอียงตัวไปซบหลิวชุ่ยหลาน พูดพลางสะอื้นว่า “แม่คะ! แม่ช่วยจัดการซูเนี่ยนอันทีสิคะ! เธอ...เธอมาพูดกับหนูแบบนี้ได้ยังไงกัน!”

มีหรือที่หลิวชุ่ยหลานจะทนเห็นลูกสาวสุดที่รักต้องมาน้อยเนื้อต่ำใจ เธอรีบกอดซูเนี่ยนซีไว้แน่น แล้วหันไปถลึงตาใส่ซูเนี่ยนอันด้วยความโมโห “เนี่ยนอัน! แกพูดจาเพ้อเจ้ออะไรของแก!”