0327

⬢⬢⬢

ตอนที่ 307 รูปปั้นหิน

ย้อนเวลากลับไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อน ด้านหน้าโบสถ์หนามในเขตตะวันตก

ร่างของแม่มดถูกหนามแหลมทิ่มแทง เถาวัลย์เหล่านั้นทะลวงผ่านแผ่นอกของเธอจากด้านหลัง พลลอบสูบเลือดของเธออย่างบ้าคลั่ง เพียงชั่วไม่กี่ลมหายใจ ร่างของเธอก็เหี่ยวแห้งลงไป ไม่ต่างอะไรจากพวกชาวบ้านที่ถูกแทงแล้วสูบจนแห้งเหือดบนพื้นเลยสักนิด

ชายสวมชุดสีแดงเลือดนกยืนอยู่บนขั้นบันได เขาก้มมองคราบเลือดในฝ่ามือที่ยังดูดซึมไม่หมดแล้วหัวเราะออกมา “นี่น่ะหรือเลือดของแม่มด รสชาติงั้น ๆ เองนี่...”

สิ้นเสียงลง สีหน้าของเขาก็พลันเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน ทั้งร่างค้อมตัวลง เลือดคำโตพวยพุ่งออกมาจากลำคอ

เขากุมหน้าอกเอาไว้ ร่างโงนเงนไปมาสองครา เกือบจะล้มพับลงไป

“นี่มัน... อะไรกัน”

เลือดที่เขาสูบเข้าไปในร่างแปรเปลี่ยนเป็นของเหลวราวกับกรดกำมะถันในชั่วพริบตา แผดเผาอยู่ภายในร่างกายของเขา