0317

⬢⬢⬢

ตอนที่ 297 พิสูจน์

ย้อนเวลากลับไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อน หนูน้อยหมวกแดงคุกเข่าอยู่ข้างวาฬ เลือดท่วมตัว ปีกทิ้งลงกับพื้น ขนที่เปื้อนเลือดจับตัวกันเป็นกระจุก

เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า ร่างสีม่วงน้ำเงินนั้นได้หายไปจากขอบฟ้าแล้ว พร้อมกับสือทัวหลี่ด้วย

นางอ้าปาก เสียงพยางค์คลุมเครือหนึ่งเบียดออกมาจากลำคอ แต่ไม่นานเสียงนั้นก็สลายไปในสายลม ไม่เหลืออะไรไว้เลย

นางไม่รู้ว่าตอนนี้ตนควรทำอะไร

แต่ก่อนนายพรานก็เคยสั่งให้นางรออยู่กับที่ ที่คาเซนดรา ที่เมืองโรงสี ที่สถานที่ต่าง ๆ ซึ่งนางจำชื่อไม่ได้ ทุกครั้งนางจะย่อตัวรออยู่กับที่ให้เขากลับมา

แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนเดิม มีบางสิ่งก่อตัวปั่นป่วนอยู่ในอก ทั้งเปรี้ยวปร่าและร้อนผ่าว ทรมานยิ่งกว่าหิวข้าว

นางอยากวิ่งตามไป อยากแย่งนายพรานกลับมาจากใต้ปีกทั้งสองข้างนั้น อยากฉีกผู้หญิงผมสีม่วงคนนั้นเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

แต่เสียงที่สือทัวหลี่ทิ้งไว้ในหัวก็กดนางลงอีกครั้ง บอกว่าไม่ให้ขยับ ไม่ให้ก่อเรื่อง รอให้เขากลับมา