0312

⬢⬢⬢

ตอนที่ 292 ของปลอม

ขณะที่แม่มดรับรู้ว่าดวงวิญญาณของตนกำลังถูกดึงรั้ง เปลวไฟจากไม้ขีดไฟนั้นก็ยังส่งกลิ่นอายที่ราวกับเคยสัมผัสมาก่อนลอยมา

นางตื่นตัวด้วยสัญชาตญาณชั่วขณะ แต่หลังจากได้ยินคำพูดของพราน นางก็รีบละทิ้งการต่อต้านอย่างรวดเร็ว

และเมื่อแม่มดแปลงกายลืมตาขึ้นอีกครั้ง ก็พบว่าตนกำลังนั่งอยู่บนเวทีขนาดใหญ่ที่ว่างเปล่า

เบื้องบนคือม่านสีแดงเข้มที่ทอดลงมา เบื้องล่างคือพื้นไม้ที่สึกหรอ รายรอบถูกโอบล้อมด้วยที่นั่งที่ไม่มีผู้คน

ส่วนนางถูกเก้าอี้ประหารรูปทรงโบราณผูกมัดไว้กลางเวที

ที่บริเวณที่นั่งผู้ชม มาฉีเก๋อร์กำลังยืนอยู่หน้าที่นั่งแถวแรก จ้องเขม็งไปที่สือทัวหลี่ซึ่งนั่งอยู่ข้างนาง พลางด่าสาดเสียไม่ปรานี “ใครใช้ให้พาเธอเข้ามา? ไอ้เวรเอ๊ย แกคิดอะไรอยู่กันแน่?”

“เจ้าไม่ใช่อยากล้างแค้นนางหรอกหรือ?”

สือทัวหลี่กางมือออก ทำหน้าบริสุทธิ์ “ข้าก็พานางมาให้เจ้าแล้วไง? แถมข้ายังคิดว่าพวกเจ้าสองคนอาจมีเรื่องเข้าใจผิดกันอยู่นิดหน่อยด้วยซ้ำ”