0276

⬢⬢⬢

ตอนที่ 255 จบลงด้วยฉัน

เฮ่อหมี่เท่อเดินอยู่ท่ามกลางป่าดำ ท่วงท่าก้าวเดินของเขาดูเฉื่อยชาทว่ามั่นคง ราวกับคนที่ไร้จุดหมายปลายทางอันแน่ชัด

กิ่งไม้สีดำทะมึนที่บิดเบี้ยวและหนาเทอะทะซึ่งผุดขึ้นมาจากใต้ดินเรียงสลับซับซ้อนอยู่ข้างกายเขา ก่อตัวเป็นป่าอันเงียบงันที่เขาสร้างขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

เขายังคงรักษากิริยากอดศีรษะปิดหูไว้ มือทั้งสองข้างถูกกิ่งไม้ที่งอกขึ้นใหม่ตรงขมับทั้งสองฝั่งแทงทะลุตราตรึงไว้ ข้อมือค้างอยู่ข้างหู ดั่งรูปปั้นที่กำลังเงี่ยหูฟังบางสิ่ง

ส่วนลึกของผืนป่า แสงสีเงินวาบผ่าน ตามมาด้วยเสียงแหลมคมแหวกฝ่าอากาศ

ทว่าในชั่วพริบตาที่เสียงนั้นแว่วเข้าสู่หูของเฮ่อหมี่เท่อ พื้นดินข้างเท้าของเขาก็แตกออก กิ่งไม้สีดำสนิทอันหนาใหญ่พุ่งทะยานออกไป แทงตรงไปยังต้นตอของเสียง!

ทว่าเสียงที่สะท้อนกลับมากลับเป็นเสียงโลหะปะทะดัง “เคร้ง” เข็มเงินเล่มเรียวเล็กถูกกิ่งไม้กระแทกจนกระเด็น ปลิวไปตกในกองซากปรักหักพังด้านข้าง

แต่นี่เป็นเพียงแค่การเริ่มต้นเท่านั้น

ทันใดนั้น เสียงแหวกอากาศที่คล้ายคลึงกันก็ดังขึ้นจากรอบทิศทางพร้อมกัน เข็มเงินสิบกว่าเล่มพุ่งตรงมาที่เขาจากคนละทิศละทางและระดับความสูงที่ต่างกันไปในคราเดียว