0270

⬢⬢⬢

ตอนที่ 249 การไถ่บาป (ห้า)

ยมทูตยืนอยู่ที่เดิม มองส่งร่างสีซีดขาวร่างนั้นลอยขึ้นสู่วันเดิฬ ยามสนธยา บนใบหน้าของเขาไม่มีอารมณ์ใด ทว่าสายตากลับหยุดอยู่ที่แผ่นหลังของอ้าวเต๋อเซินชั่วครู่

“สุดท้ายเด็กก็โตขึ้นแล้วสินะ”

จากนั้นเขาก็ก้มหน้าลง ถอนหายใจรำพึงออกมาดั่งคนชราในวัยใกล้ฝั่งที่มองส่งบุตรชายก้าวไปสู่ชีวิตใหม่ “ตัวข้าเองก็ถึงเวลาที่ต้องจากไปแล้วเช่นกัน”

“ทว่าก่อนจะจากไปนั้น……”

เขาหลุบสายตาลง มืออันผอมแห้งหยิบกล่องใบเล็กขนาดเท่าฝ่ามือออกมาจากแขนเสื้อ ในแววตามีความลังเลใจปรากฏอยู่อย่างชัดเจน

“……จะคืนสิ่งนี้ให้เขาดีหรือไม่นะ”