0247

⬢⬢⬢

ตอนที่ 227 กบกับหนู

สือทัวหลี่ยืนอยู่ตรงหน้าประตูคอกม้าเก่า ก้มหน้ามองกบตัวนั้นที่หมอบนิ่งอยู่บนกองหญ้าแห้ง

มันยังคงเหมือนเดิม ผิวหนังสีเขียวเข้ม แววตาเหม่อลอย นอนหมอบนิ่งไม่ไหวติงราวกับหุ่นดินเผาที่ถูกทอดทิ้งไว้ตรงมุมห้อง

หากหน้าท้องของมันไม่กระเพื่อมขึ้นลงเบา ๆ ตามจังหวะหายใจ แทบจะทำให้คนคิดว่ามันตายไปแล้วจริง ๆ

เวียนวนไปมา ในที่สุดกบตัวนี้ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของบ่วงกรรมระหว่างเขากับร่างจำลองทั้งสอง ก็กลับมาอยู่ในมือของเขาอีกครั้ง

ในใจของสือทัวหลี่พลันเกิดความรู้สึกสะท้อนใจอันแปลกประหลาดขึ้นมาสายหนึ่ง

จะว่าไปแล้ว ก็ไม่รู้ว่าเจ้าผู้ครองเกล็ดทองผู้นั้นตอนนี้เป็นอย่างไรบ้างแล้ว