เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 206 ของว่าง
“ฟังเข้าใจหรือยัง”
“ขะ...เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ” สองสาวใช้เอ่ยปากขึ้นแทบจะพร้อมกัน น้ำเสียงแผ่วเบาราวกับยุงร้อง
สือทัวหลี่ละสายตากลับมา เขาพับเศษผ้ากึ่งโปร่งแสงสองชิ้นนั้นซ้อนเข้าด้วยกัน แล้วยัดเข้าไปในอกเสื้อ
หนูน้อยหมวกแดงดึงชายเสื้อของพรานเบา ๆ ทันใดนั้น นางเขย่งปลายเท้ากระซิบข้างหูเขาคำหนึ่ง คิ้วของสือทัวหลี่ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนจะเอียงหน้าชำเลืองมองนางแวบหนึ่ง
แล้วหันกลับไปมองผิวน้ำสีแดงคล้ำของสระโลหิต นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง
“กลับกันก่อนเถอะ”
เขาหันกลับมามองสาวใช้ทั้งสองอีกครั้ง “พวกเจ้า นำห่อสัมภาระไป แล้วไปอยู่เป็นเพื่อนเจ้าหญิงเข้านอนที่ห้องพักแขก”
บรรดาสาวใช้ชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นรีบพยักหน้าอย่างลนลาน พลางตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากพื้น แล้วเก็บรวบรวมห่อสัมภาระที่กระจัดกระจายเหล่านั้นใหม่อีกครั้ง