0212

⬢⬢⬢

ตอนที่ 194 แขกผู้ไม่ได้รับเชิญ

นับตั้งแต่พรานสือทัวหลี่พาหนูน้อยหมวกแดงจากเมืองเล็ก ๆ แห่งนี้ไป ก็ล่วงเลยมาเกือบหนึ่งเดือนแล้ว

ความทรงจำอันระทึกขวัญของการถูกฝูงหมาป่าโจมตี การต่อสู้นองเลือดในโบสถ์ และการที่พรานพาสาวน้อยหูหมาป่าจากไปไกล ค่อย ๆ กลายสภาพเป็นหัวข้อสนทนายามว่างหลังมื้ออาหารของชาวเมือง ส่วนชีวิตความเป็นอยู่ก็ค่อย ๆ ฟื้นคืนสู่ความสงบเงียบดังวันวาน

แสงแดดยามบ่ายสาดส่องลงมายังลานกว้างของเมืองอย่างเกียจคร้าน เหล่าชาวเมืองต่างกำลังง่วนอยู่กับธุระของตน

ป้าหม่าเซตากผ้าห่มอยู่หน้าบ้านตนเอง ช่างตัดเสื้อตาเดียวเกอเวินนั่งอยู่ริมหน้าต่าง อาศัยแสงสว่างช่วยในการร้อยเข็มสอดด้าย

ทางด้านผู้ใหญ่บ้านอ้าวลี่ฝูก็กำลังปรึกษาหารือเรื่องการเสริมกำแพงให้แน่นหนาก่อนถึงฤดูเก็บเกี่ยวร่วมกับผู้เฒ่าอีกหลายคน การไม่มีพรานและ “ทีเร็กซ์ในร่างมนุษย์” ตนนั้นอยู่ใกล้ ๆ ทำให้วันคืนเงียบสงบจนถึงขั้นออกจะน่าเบื่อไปบ้าง

จนกระทั่ง——

“ดูเร็ว! บนท้องฟ้า! นั่นอะไรน่ะ?!”

หญิงสาวคนหนึ่งที่กำลังตักน้ำอยู่ริมบ่อน้ำพลันร้องกรี๊ดขึ้นมา นิ้วมือชี้ไปยังขอบฟ้าทิศตะวันตก น้ำเสียงเพี้ยนไปเพราะความตระหนกตกใจ