เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 190 การแสดงซ้ำอีกครา
สือทัวหลี่ลุกขึ้นนั่งจากในน้ำ ของเหลวสีแดงคล้ำไหลรินลงมาจากร่าง หลั่งรินไปตามรอยย่นตรงชายเสื้อ
เขาก้มมองมือทั้งสองข้างของตนที่แช่อยู่ในน้ำเลือด มองอยู่นานมาก
ถ้อยคำสุดท้ายที่สโนว์ทิ้งไว้ในห้วงความคิดไม่อาจสลัดให้พ้นไปได้ ต้องยอมรับเลยว่า จิตใจของเขาสั่นคลอนขึ้นมาจริง ๆ
สือทัวหลี่ส่ายหน้า สะบัดความคิดฟุ้งซ่านเหล่านั้นหลุดออกจากสมอง ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาคิดเรื่องนี้ เขาเงยหน้าขึ้น แล้วตะโกนใส่ห้องลับที่ว่างเปล่าไร้ผู้คนว่า “ออกมาเถอะ ฉันรู้ว่านายยังมีชีวิตอยู่”
ไม่มีใครตอบกลับ
สือทัวหลี่เอ่ยขึ้นอีกรอบ “องค์ชาย”
สิ้นเสียงของเขา ร่างของนีฟก็เริ่มกระตุก เธอนอนคว่ำอยู่บนกองเศษหิน แขนขาบิดงอด้วยท่าทางผิดธรรมชาติ อ้าปากค้าง ลำคอส่งเสียง “ฮ่อก ฮ่อก” อู้อี้คลุมเครือ