0199

⬢⬢⬢

ตอนที่ 182 ล้อเล่นอะไรกัน?

โรงละครแดนภาพลวง

สือทัวหลี่นั่งอยู่บนเก้าอี้กำมะหยี่สีแดง เขานั่งไขว่ห้างพลางจับจ้องโทรทัศน์ตรงหน้าที่กำลังฉายภาพอยู่

ภาพบนหน้าจอสั่นไหวอย่างรุนแรง เศษหิน เปลวไฟ น้ำเมือกสีเขียวคล้ำ และเลือดสีแดงสดผสมปนเปกันจนดูเหมือนหม้อข้าวต้มเละ ๆ ที่กำลังเดือดพล่าน

ท้ายที่สุดภาพก็หยุดนิ่งอยู่บนกองเศษหิน นั่นเป็นภาพสุดท้ายตอนที่หนูน้อยหมวกแดงล้มคว่ำหน้าลงกับพื้นแล้วหน้าผากกระแทกเข้ากับก้อนหิน จากนั้นภาพก็หยุดนิ่งไปโดยสิ้นเชิง

“ล้อกันเล่นหรือเปล่าเนี่ย...” เสียงของสือทัวหลี่ดังก้องไปทั่วโรงละครอันว่างเปล่า แฝงไปด้วยความรู้สึกไร้สาระทำนองว่า 'มึงล้อกูเล่นใช่ไหม' “ขนาดนี้ยังพังยับเยินไปทั้งสองฝ่ายได้อีกเหรอ?”

ไม่มีใครตอบเขา มาฉีเก๋อร์นั่งอยู่บนเก้าอี้ข้าง ๆ เขา กอดไม้ขีดไฟเอาไว้ ดวงตาที่ว่างเปล่าคู่นั้นจับจ้องไปยังหน้าจอเช่นกัน ใบหน้าของเธอไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ ออกมาเลย