เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 166 รับมือยาก
สือทัวหลี่ไม่ได้มองการต่อสู้ของพวกมัน เขาย่อตัวลงแล้วหยิบเศษชิ้นส่วนชิ้นหนึ่งขึ้นมาจากขอบกำแพงเงิน เศษชิ้นส่วนนั้นหลอมละลายในฝ่ามือ กลายสภาพกลับเป็นของเหลวสีเงินอีกครั้ง มันไหลรินไปตามซอกนิ้ว แปรเปลี่ยนรูปร่าง เพียงพริบตาเดียวก็กลายเป็นทวนเงินด้ามยาวเรียวงาม
เขายื่นทวนให้สโนว์
“ถือไว้ ยังสัมผัสตำแหน่งของลูเซียสได้ไหม”
สโนว์รับทวนยาวมาแล้วหลับตาลง จมจิตสำนึกลงสู่เครือข่ายรากไม้ใต้ฝ่าเท้าที่แผ่ขยายไปทั่วทั้งพระราชวัง
เขาสัมผัสได้ถึงเถาวัลย์ที่กำลังเลื้อยขยับ สัมผัสได้ถึงเหล่าทหารคนแคระที่กำลังเคลื่อนไหว สัมผัสได้ว่าร่างจริงของต้นไม้ยักษ์ต้นนั้นกำลังหายใจอย่างเชื่องช้าและหนักหน่วงอยู่ใต้ก้นบึ้งของผืนดิน...
“มันอยู่—” สโนว์ยังพูดไม่ทันจบ
“ตูม!”
เพดานก็ระเบิดออก