0181

⬢⬢⬢

ตอนที่ 14

“นี่มันตัวอะไรอีกเนี่ย” พรานทองเอ่ยถามพลางวิ่งไปพลาง น้ำเสียงแฝงความสงบนิ่งที่ใกล้จะด้านชาเต็มที

พรานเงินหรี่ตาคู่สีฟ้าเย็นชาลง ม่านตามิธริลหดเล็กลงเล็กน้อย เพื่อดึงรายละเอียดของเงาร่างเหล่านั้นในระยะไกลเข้ามาให้ชัดขึ้น

ขนาดตัวของหนูพวกนี้พอ ๆ กับหนูยักษ์ฝูงแรก แต่บนหลังของพวกมันกลับเต็มไปด้วยแร่ขนาดเล็กใหญ่รูปทรงไร้แบบแผน บางก้อนเป็นสีน้ำเงินเข้ม บางก้อนเป็นสีแดงคล้ำ และบางก้อนเป็นสีเทาดำที่ทอประกายโลหะ แร่เหล่านั้นราวกับงอกออกมาจากเนื้อหนังของพวกมัน ฝังลึกเข้าไปในสันหลัง ขอบโดยรอบมองเห็นเนื้อหนังสีคล้ำที่เป็นสะเก็ดแผล

“หนูแร่” พรานเงินตอบสั้น ๆ

“ตาฉันไม่ได้บอด ย่อมมองเห็นอยู่แล้วว่าบนหลังพวกมันมีแร่ สรุปแล้วพวกมันทำอะไรได้กันแน่”

สิ้นเสียงพูด ในฝูงหนูแร่ที่อยู่ไกลออกไป แร่สีน้ำเงินเข้มบนหลังของหนูสองสามตัวก็เริ่มเปล่งแสง

แสงนั้นเปลี่ยนจากสลัวเป็นสว่างจ้าจนแสบตาในเวลาเพียงสองวินาทีสั้น ๆ จากนั้น หนูพวกนั้นก็อ้าปาก สายฟ้าสีขาวแกมน้ำเงินสายหนึ่งพวยพุ่งออกมาจากปากของพวกมัน ฉีกกระชากอากาศแล้วผ่าตรงเข้ามาหาทั้งสองคน!

“หลบไป!”