0147

⬢⬢⬢

ตอนที่ 133 วีรบุรุษช่วยสาวงาม

วันที่สามสิบห้าในภาพลวง

สโนว์ไวท์นั่งลงหน้ากระจกอีกครั้ง

สีหน้าของเธอดูดีขึ้นกว่าหลายวันก่อน รอยคล้ำใต้ตาจางลงไปมาก ทุกวันก่อนเข้านอน เธอจะท่องประโยคนั้นซ้ำ ๆ ในใจว่า “มันจะมา” จากนั้นจึงหลับตาลงพร้อมกับความคาดหวัง

ทว่าเมื่อเฝ้ารอนานเข้า ความคาดหวังก็แปรเปลี่ยนเป็นความกระวนกระวายใจ

“กระจกวิเศษ” เธอเอ่ยปาก น้ำเสียงสงบนิ่งขึ้นกว่าแต่ก่อน ทว่ากลับแฝงความร้อนรนลึกซึ้งยิ่งกว่า “เธอบอกว่ามันจะมา... แล้วตกลงมันจะมาเมื่อไหร่กันแน่”

แสงสว่างในกระจกกะพริบไหวระริก

“นายหญิงของข้า” เสียงนั้นยังคงนุ่มนวล “ของบางอย่าง จำเป็นต้องอาศัยจังหวะเวลาที่เหมาะสมจึงจะปรากฏ หากเร็วเกินไป ท่านก็ยังไม่พร้อม หากช้าเกินไป ท่านก็จะรอนานจนทรมานเกินไป”

“แล้วตอนนี้ล่ะ” สโนว์ไวท์ถามไล่เลียง “ตอนนี้ฉันพร้อมหรือยัง”