0139

⬢⬢⬢

ตอนที่ 9

ตอนพิเศษ: การผจญภัยพิสดารของนายพรานทองเงิน (ตอนที่ 9)

บนเนินดินที่อยู่ห่างออกไปทางตะวันออกของเมืองโรงสีครึ่งลี้ นักเป่าขลุ่ยนั่งยอง ๆ อยู่ในพุ่มไม้แห้งตาย นิ้วมือเคาะลงบนตัวขลุ่ยอย่างร้อนรน

เขากวาดสายตามองไปยังทิศทางของตัวเมือง ภายในดวงตาที่กลวงโบ๋คู่นั้น ความพิโรธ ความไม่ยอมจำนน ความอัปยศอดสู และยังมีความหวาดหวั่นที่แม้แต่ตนเองก็ยังไม่อยากยอมรับ... ปะปนตีกันยุ่งเหยิงราวกับกระป๋องสีที่ถูกคว่ำคว่ำกระจาย

สายหมอกบางยามเช้าตรู่ยังไม่จางหายไป แสงตะวันสีเทาอมขาวเล็ดลอดผ่านรอยแยกของชั้นเมฆ ส่องลงมาบนชุดลายสีสันขาดรุ่งริ่งของเขาจนยิ่งดูด่างพร้อย

“ถือว่าพวกแกเหี้ยมจริง”

คำพูดไม่กี่คำนี้เล็ดลอดออกมาจากซอกฟันของเขา แผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน ทว่ากลับเปี่ยมล้นไปด้วยอารมณ์เคียดแค้นกัดฟันกรอด

เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ บังคับตัวเองให้สงบสติอารมณ์ลง

ใจเย็น ต้องใจเย็นเข้าไว้ เจ้าสิ่งโลหะสองตัวนั้นไม่ใช่คู่ต่อสู้ธรรมดา พวกมันไม่ยอมไม้อ่อนและไม่สนไม้แข็ง พวกมันสนแต่ผลลัพธ์เท่านั้น หากเขายังดึงดันจะต้านทานต่อไป พวกมันต้องพูดจริงทำจริง ฆ่าเด็กทุกคนให้หมดสิ้นในวันนี้แน่