0120

⬢⬢⬢

ตอนที่ 117 จุดยึด

สือทัวหลี่พิงพนักเก้าอี้ ในหัวยังคงหลงเหลือความเจ็บปวดแสบร้อนและกลิ่นกำมะถันหลอนประสาทจากการถูกเจตจำนงของสุนัขปีศาจจู่โจม รวมถึงคำอธิบายของมาฉีเก๋อร์เกี่ยวกับความแตกต่างเชิงแก่นแท้ระหว่าง “แปรภาพลวงเป็นจริง” กับ “พันธสัญญาอัญเชิญ”

ถ้อยคำเหล่านั้นเกี่ยวกับ “จุดยึด” “กรอบการดำรงอยู่” “โครงข่ายกฎเกณฑ์” “รอยประทับถาวร” เปรียบเสมือนฟันเฟืองอันประณีต ส่งเสียงขบดังคลิกและเสียดสีชนกันในความคิดที่เดิมทีก็เต็มไปด้วยการคำนวณและอนุมานของเขา พยายามประกอบขึ้นเป็นภาพรวมที่ยิ่งใหญ่กว่า

ข้อสันนิษฐานอันน่าสะพรึงกลัวข้อหนึ่งที่ก่อนหน้านี้ยังเลือนราง ทว่ายามนี้กลับกระจ่างชัดขึ้นอย่างกะทันหันเพราะได้สัมผัสแก่นแท้ของเวทมนตร์ กำลังค่อย ๆ ผุดขึ้นมาในใจดั่งสัตว์ประหลาดใต้ผืนน้ำลึก

เขาลืมตาขึ้นอย่างฉับพลัน แม้จิตใจจะเหนื่อยล้า ทว่าประกายแหลมคมในดวงตากลับไม่ลดทอนลงแม้แต่น้อย พลันมองตรงไปยังมาฉีเก๋อร์ข้างกาย

“เดี๋ยวก่อน”

มาฉีเก๋อร์ไม่ได้หันกลับมา ทว่าเส้นผมสีทองคล้ายจะขยับไหวแผ่วเบาอย่างยิ่ง เพื่อแสดงว่าตนกำลังฟังอยู่