0098

⬢⬢⬢

ตอนที่ 95 เนื้อหงส์

สือทัวหลี่จ้องมองกบทอง สายตานั้นทำให้ผิวสีทองของอีกฝ่ายถึงกับขนลุกซู่ขึ้นมาอย่างมองไม่เห็น

“คำถามสุดท้าย” สือทัวหลี่กดเสียงลงต่ำ แฝงด้วยความเยือกเย็นราวกับสะกดจิต “คนคนหนึ่ง สามารถโยนของลงไปในแม่น้ำเกินสองครั้งได้หรือไม่”

กบทองชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ส่ายหัวแรงจนเหมือนจะสะบัดลูกบอลทองคำบนหัวให้หลุดออกไป “ไม่ ไม่ได้! ก๊าบ! เทพารักษ์แห่งสายน้ำให้โอกาส ‘ซักถาม’ เพียงครั้งเดียวเท่านั้น! ข้าเฝ้าสังเกตมาสามปี ไม่เคยเห็นใครทำให้เทพารักษ์แห่งสายน้ำปรากฏตัวสองครั้งในวันเดียวกัน หรือแม้กระทั่งริมฝั่งแม่น้ำช่วงเดียวกันได้เลย! ต่อให้โยนของลงไปมากแค่ไหน ก็รังแต่จะจมลงสู่ก้นน้ำ หรือไม่ก็... ถูก ‘สิ่งอื่น’ ในแม่น้ำเอาไป ก๊าบ!”

“นั่นหมายความว่า โอกาสมีเพียงครั้งเดียวและผูกติดกับตัวบุคคล” สือทัวหลี่พยักหน้าอย่างครุ่นคิด ก่อนจะเปลี่ยนหัวข้อสนทนาทันควัน “ถ้าอย่างนั้น บรรดา ‘ผู้สืบสาย’ ที่เฝ้าทะเลสาบของแก พวกมันยังยอมรับแกที่เป็น ‘เจ้าผู้ครองเกล็ดทอง’ อยู่หรือไม่”