เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 67 ปีกหัก
สายธารแห่งเวลาถูกดีดกลับอย่างรุนแรง ภาพเหตุการณ์ถอยร่นราวกับภาพยนตร์เงียบที่ฉายย้อนหลัง
ในที่สุดก็หยุดนิ่งอยู่ตรงวินาทีก่อนหน้าที่เพิ่งเสร็จสิ้น “การรักษาดวงตา” อันสุดขั้วนั้น สโนว์กำลังมองไปยังทางเข้าลานบ้านด้วยความระแวดระวังว่าลูเซียสอาจปรากฏตัวขึ้น ส่วนศพของเซเรนยังคงกระตุกอยู่กับที่ และใกล้จะระเบิดกับดักยางไม้ขั้นสุดท้ายออกมา
“แฮ่ก... แฮ่ก...” สือทัวหลี่หอบหายใจอย่างรุนแรง มิใช่เพราะบาดแผล แต่เป็นเพราะแรงกระแทกต่อจิตใจจากการตายและย้อนเวลากลับซ้ำ ๆ รวมถึงความพิโรธในอกที่แทบจะระเบิดออกมา
เขาไม่ยอมเสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียวไปกับการสงบสติอารมณ์
“สโนว์! ลี่เทิล! มานี่!” เขาแผดเสียงตะโกนอย่างร้อนรนผิดปกติ ขณะเดียวกันก็ควักกล่องไม้ขีดไฟดัดแปลงพิเศษที่เหลืออยู่ไม่มากกล่องนั้นออกมาแล้ว
ทั้งสโนว์และหนูน้อยหมวกแดงต่างมองเขาด้วยความสงสัย ไม่เข้าใจว่าในเวลาคับขันที่เพิ่งรักษาเสร็จสิ้นและศัตรูคู่อาฆาตอาจปรากฏตัวได้ทุกเมื่อ พรานผู้นี้ไฉนจึงเป็นเช่นนี้กะทันหัน
“ไม่มีเวลาอธิบายแล้ว!” สายตาของสือทัวหลี่ดุดันแทบจะกินเลือดกินเนื้อ “ข้างนอกหน้าต่างมีหูประตูมีช่อง! แผนการ ให้เข้าไปพูดข้างใน!”
เขาไม่พูดไร้สาระอีก เสียงดังแชะจุดไม้ขีดไฟก้านหนึ่งขึ้น เปลวไฟสว่างไสวกระโดดโลดเต้นอยู่บนปลายนิ้วของเขา เขาชูเปลวไฟให้สโนว์และหนูน้อยหมวกแดงดู ตัวเองก็จ้องมองไปยังเปลวเพลิงเช่นกัน