0068

⬢⬢⬢

ตอนที่ 65 กวาดล้างทั้งกลุ่ม

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับลูเซียสผู้ลงมาราวกับเทพเจ้าทองคำและควบคุมพืชพรรณทั่วทั้งลานเรือน หัวใจของสือทัวหลี่ก็ดิ่งวูบลงสู่ก้นบึ้งในชั่วพริบตา

ในหัวของเขาผุดภาพความทรงจำขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ตอนที่อยู่ในโรงละครแดนภาพลวง คราวนั้นที่สโนว์เล่าถึงพลังของลูเซียส น้ำเสียงต่างจากการพูดถึงอาดอร์และเซเรนโดยสิ้นเชิง มันเต็มไปด้วยความรังเกียจและความเคียดแค้นที่ถูกกดข่มไว้จนถึงขีดสุดแทบจะทะลักล้นออกมา

“ลูเซียส... เขาไม่เหมือนคนอื่น” เสียงของสโนว์ในตอนนั้นแหบแห้ง แฝงด้วยอาการสั่นเทาที่พยายามสะกดกลั้นไว้อย่างยิ่ง “เขาไม่จำเป็นต้องอาศัยการทรมานหรือการเข่นฆ่าเพื่อเสพความสุขสำราญ... อย่างน้อย ภายนอกก็ไม่ได้เป็นแบบนั้น”

“เขา... ชอบ ‘มองดู’ มองดูมนุษย์ในสภาวะขีดจำกัด หลังลอกคราบการเสแสร้งทั้งหมดออกแล้วเผยให้เห็นเนื้อแท้ที่ ‘จริงแท้’ ที่สุดออกมา ความกลัว ความสิ้นหวัง ความบ้าคลั่ง ความริษยา ความไม่ยอมจำนน... อารมณ์รุนแรงและบริสุทธิ์ไม่ว่าสิ่งใด ล้วนเปรียบดั่งอาหารเลิศรสที่ควรค่าแก่การลิ้มลองสำหรับเขาทั้งสิ้น”

“ส่วนเรื่องพลัง... เขา... สามารถดูดซับแสงแดดได้ ใบไม้สีทองพวกนั้นของเขาไม่ใช่ของประดับ”

“ใบไม้เหล่านั้นสามารถดูดซับ กักเก็บแสงตะวัน จากนั้นก็เปลี่ยนเป็น... ลำแสงที่ตัดขาดได้ทุกสรรพสิ่งในพริบตา ความเร็วสูง อานุภาพรวมศูนย์ แทบจะไม่อาจปัดป้องได้เลย”