0064

⬢⬢⬢

ตอนที่ 61 เซอร์ไพรส์

ทางทิศตะวันออกของวังหลวง ภายในระเบียงทางเดินอันเงียบสงัดที่ทอดสู่อดีตหอสมุดเก่า อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำยากันเน่าจาง ๆ และกลิ่นหอมแปลกประหลาดที่หวานเลี่ยนจนชวนคลื่นไส้ตลอดทั้งปี

สโนว์ปรับลมหายใจ สงบอารมณ์ที่พลุกพล่านในใจลง แล้วเคาะประตูดอกโอ๊กบานใหญ่ที่ปิดสนิทและสลักอักขระบิดเบี้ยวเอาไว้

ประตูเลื่อนเปิดออกเป็นช่องแคบอย่างไร้สุ้มเสียง ดวงตาสีฟ้าครามคู่หนึ่งปรากฏขึ้นหลังบานประตู นั่นคือเซเรน

เขาสวมเสื้อคลุมผ้ากำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มที่ตัดเย็บอย่างพอดีตัว ผมสีน้ำเงินเข้มหวีเรียบแปล้ไร้ที่ติ ในมือควงมีดแกะสลักขนาดกะทัดรัดที่ใสกระจ่างราวกับสลักขึ้นจากผลึกน้ำแข็ง

“กัปตันสโนว์?” น้ำเสียงของเซเรนสง่างามทว่าเย็นเยียบ แฝงแววไม่สบอารมณ์ที่ถูกรบกวน “ฉันจำได้ว่าเคยบอกไว้แล้ว ว่าถ้าไม่ใช่เพราะเสด็จแม่เรียกพบด้วยตัวเอง หรือมี ‘วัตถุดิบ’ ที่พิเศษจริง ๆ ละก็...”

“องค์ชาย” สโนว์ค้อมกายลงเล็กน้อย น้ำเสียงยังคงราบเรียบตามปกติ แต่จงใจเผยให้เห็นความเร่งด่วนออกมาแวบหนึ่ง