0033

⬢⬢⬢

ตอนที่ 30? ออกเดินทาง

เมื่อสตอรี ฮันต์ลืมตาขึ้นอีกครั้ง ก็พบว่าตัวเองกำลังพิงอยู่ใต้ต้นสนคลาวด์สปรูซเปลือกหยาบกร้าน อากาศยามเช้าอันหนาวเหน็บและเปียกชื้นไหลเข้าสู่ปอด พาเอากลิ่นใบสนเน่าเปื่อยและกลิ่นคาวจาง ๆ ของหนองน้ำแดนไกลเข้ามาด้วย

เขาปวดศีรษะแทบระเบิด ราวกับหลังเมาค้างอย่างหนักแล้วยังโดนค้อนเหล็กทุบขมับซ้ำ

เขาเกาะลำต้นไม้พยุงตัวลุกขึ้นยืนอย่างยากลำบาก ทั่วร่างตามรอยต่อกระดูกปวดเมื่อยและแผ่ซ่านด้วยความอ่อนล้าอันหาสาเหตุไม่ได้ที่หยั่งรากลึกถึงไขกระดูก

ความทรงจำคล้ายผิวน้ำในทะเลสาบที่ถูกหมอกหนาปกคลุม ขุ่นมัวไม่ชัดเจน

เขาจำได้ว่าตนพาหนูน้อยหมวกแดงออกจากเมืองเล็ก ๆ อันบอบช้ำแห่งนั้น ปฏิเสธตำแหน่งนายกเทศมนตรี ทั้งยังเอ่ยลาเหล่าชาวเมืองที่ ‘สั่งสอน’ หนูน้อยหมวกแดง... ภาพในหัวสั่นไหวเล็กน้อย รายละเอียดของบทสนทนาเลือนราง เหลือทิ้งไว้เพียงความมุ่งมั่นอันแจ่มชัดว่า ‘ควรต้องจากไปแล้ว’ และร่องรอย... ความรังเกียจลึก ๆ ต่อตัวเมืองแห่งนั้นอย่างอธิบายไม่ถูก

ทำไมถึงได้รังเกียจเช่นนี้? เขาเองก็ไม่แน่ใจ ราวกับว่าลืมเรื่องสำคัญบางอย่างไป ทว่าพอพยายามนึกย้อนดูให้ละเอียด กลับมีเพียงความว่างเปล่าและความเจ็บแปลบแหลมคมคล้ายการเตือนภัย

เขาสะบัดศีรษะ กดความรู้สึกไม่สบายใจนี้ลงไป