เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 26 พักฟื้นฟูเรี่ยวแรง
สือทัวหลี่ถือหัวหมาป่าใหญ่ขนาดมหึมาที่ยังคงส่งกลิ่นคาวจาง ๆ และไอชั่วร้ายออกมา ส่วนมืออีกข้างก็จูงหนูน้อยหมวกแดงที่มีสติปัญญาถดถอย มีหูและหางหมาป่างอกออกมา กำลังเหลียวซ้ายแลขวาด้วยความอยากรู้อยากเห็นอย่างเก้ ๆ กัง ๆ เขาค่อย ๆ เดินออกจากป่า กลับมายังเมืองเล็กที่ผ่านการทำลายล้างมาอย่างหนักหน่วงแห่งนั้น
เมื่อเหล่าชาวเมืองผู้รอดชีวิตเห็นหัวหมาป่าอันดุร้ายน่ากลัวนั้น ตอนแรกก็เงียบกริบไปชั่วขณะ จากนั้นเสียงกู่ร้องกึกก้องที่ปะปนไปด้วยเสียงร้องไห้ เสียงโห่ร้องยินดี และความโล่งอกก็ระเบิดขึ้นมา!
“ตายแล้ว! สัตว์ประหลาดตัวนั้นตายจริง ๆ แล้ว!”
“พรานไงล่ะ! นายพรานฆ่ามันแล้ว!”
“พวกเรารอดแล้ว! รอดแล้ว!”
ผู้คนพากันหลั่งไหลออกมาจากซากปรักหักพังและบ้านเรือนที่ใช้ซ่อนตัว เข้ามาล้อมรอบ มองดูสัญลักษณ์ที่เคยนำพาความหวาดกลัวอันไร้ที่สิ้นสุดมาสู่พวกเขาซึ่งบัดนี้กลายเป็นของรางวัลจากการต่อสู้ของนายพราน ในดวงตาเต็มไปด้วยความปีติยินดีอย่างบ้าคลั่ง ความซาบซึ้ง และความตื่นเต้นที่รอดพ้นจากภัยพิบัติมาได้