0009

⬢⬢⬢

ตอนที่ 9 เทวรูป

แม้การหลอกล่อถามถึงเบาะแสกระเพาะหมาป่าจากบาทหลวงจะล้มเหลว แต่ความรู้สึกขัดแย้งแปลก ๆ ในใจของสือทัวหลี่ก็ยังไม่จางหายไป การทำงานของสมองที่แล่นเร็วอย่างยิ่งจากฤทธิ์ยาทำให้เขาไม่อาจมองข้ามรายละเอียดใด ๆ ไปได้

พรานสตอรี ฮันต์ ชายผู้ซึ่งในบันทึกเผยให้เห็นถึงความรอบคอบอย่างสุดขีด จนถึงขั้นหวาดระแวงและขี้สงสัยอยู่บ้าง เขาควักอวัยวะที่เป็นแก่นหลักและอันตรายที่สุดในร่างหมาป่าออกมา—กระเพาะที่อาจแฝงต้นตอของคำสาปอมตะเอาไว้ เขาจะจัดการกับมันอย่างไร?

ขายทิ้งหรือ? ในบันทึกเคยกล่าวไว้ว่าเขาเป็นคนเห็นแก่เงินจริง แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสิ่งของที่แฝงความชั่วร้ายและอันตรายอย่างสุดขีดเช่นนี้อย่างเห็นได้ชัด เขาจะยอมเสี่ยงเพื่อเงินทองที่ยังไม่แน่นอนจริง ๆ หรือ? โดยเฉพาะหลังจากที่เขารู้แล้วว่าหมาป่าฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้?

ฝังทิ้งไว้ส่ง ๆ หรือ? ยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่ ด้วยนิสัยของเขา ไม่มีทางนำ “ของรางวัลจากการล่า” หรือ “ต้นตอแห่งคำสาป” ที่สำคัญขนาดนี้ไปวางไว้ในที่ที่อาจถูกค้นพบโดยบังเอิญ หรือเสื่อมฤทธิ์ไปตามกาลเวลาอย่างเด็ดขาด

ส่งมอบให้ผู้เชี่ยวชาญหรือ? ผู้เชี่ยวชาญที่เขารู้จักมีอยู่เพียงสองคนเท่านั้นคือคุณยายหม่าเอ่อร์ถ่ากับบาทหลวงฮันส์ ทางฝั่งคุณยายเห็นได้ชัดว่าไม่มี ส่วนทางบาทหลวงเขาก็เพิ่งลองหยั่งเชิงดูเมื่อครู่ ปฏิกิริยาไม่เหมือนคนเสแสร้งเลย

เช่นนั้นความเป็นไปได้มากที่สุดก็คือ—เขาไม่ได้บอกใครเลยสักคน แล้วหาสถานที่ที่ตัวเองคิดว่าปลอดภัยที่สุดและคาดไม่ถึงที่สุดซ่อนมันเอาไว้!