กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 137 วิหารหินใต้ดิน
เสาหินสีแดงตรงหน้าทำให้เกาหยานรู้สึกถึงอันตรายอย่างถึงที่สุด
รูขุมขนเริ่มสั่นสะท้าน เขาต้องกลั้นหายใจเอาไว้
ในจังหวะที่กำลังจะดึงเฮยข่ายถอยหลังกลับไป ช่องทางที่พวกเขาเดินผ่านมาก็มีประตูหินหนาหนักตกลงมาปิดตาย
ตึง—
เสียงดังสนั่นหวั่นไหว ไม่เพียงแต่ปิดกั้นทางหนี แต่ยังเหมือนตัดขาดเส้นทางรอดของทั้งสองคนไปโดยสิ้นเชิง
เกาหยานรีบหยิบเก้าอี้พับขึ้นมาฟาดใส่ประตูหินไม่หยุด
ไม่รู้ว่าประตูบานนี้ทำจากหินอะไรกันแน่ ทำได้เพียงทำให้เศษหินกะเทาะออกมาเล็กน้อย ไม่สามารถพังทลายลงมาได้เลย
“ไคจื่อ เราสองคนจะมาจบชีวิตที่นี่หรือเปล่าเนี่ย? ฉันยังไม่ได้หาหีบสมบัติเลยนะ!”