กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 102 พบราชันรถไฟอีกครั้ง
บางทีสำหรับคนที่ไม่เข้าใจความสุนทรีย์อย่างฉางหมิง สภาพแวดล้อมของเมืองอสูรมนุษย์ก็ไม่ได้นับว่ายากลำบากอะไร
แต่สำหรับชายแท้อย่างเกาหยานที่มีเลือดร้อนพลุ่งพล่าน สภาพแวดล้อมแบบนั้นสู้ให้เขาไปฟันซอมบี้สักฝูงยังจะดีเสียกว่า
อย่างน้อยในใจก็ไม่ต้องขัดแย้งหรือกังวล
เจ็ดวันนี้ที่ประคองตัวรอดมาได้ ทั้งหมดเป็นเพราะในสนามรบภายในจิตใจของเขา ความหวาดกลัวที่จะกลายเป็นอสูรมนุษย์นั้นเอาชนะความสุขจากการนอนกับอสูรมนุษย์ได้
“กลับมาได้ก็ดีแล้ว เก้าอี้พับของนายดูไม่เลวเลยนะ”
หลิวตงหยางที่อยู่ข้าง ๆ เอ่ยขึ้น หากเป็นเก้าอี้พับธรรมดา ใครจะแบกมันไว้บนรถไฟกัน
อย่างน้อยก็ต้องเป็นสมบัติระดับอุปกรณ์สีม่วงขึ้นไป