กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 57 ตู้โดยสารของตัวเอง
“พวกเราไม่ต้องเกรงใจกัน”
หลังจื่อเหนียงพูดจบก็หายตัวไป ทำให้คนอื่น ๆ ถอนหายใจโล่งอก
ในใจต่างร้องว่า “พี่หมิงโคตรเจ๋ง!”
ตอนนี้เกาหยานมีความคิดไม่เหมือนคนอื่น เขารู้สึกว่าฉางหมิงอาจมีอะไรกับพนักงานต้อนรับบนรถ จึงหันไปมองเติ้งฉู่ฉู่อย่างแปลก ๆ
“นายมองฉันแบบนั้นทำไม?”
เติ้งฉู่ฉู่รู้สึกอึดอัดที่ถูกเกาหยานจ้อง จึงเอ่ยถาม
“ไม่มีอะไรหรอกพี่ฉู่ฉู่ พี่น่ะยังมีภาระหนักหนา!”
หลังเกาหยวนพูดจบก็กลับเข้าไปในตู้โดยสารของตัวเอง ทิ้งให้เติ้งฉู่ฉู่ยืนงุนงงอยู่ตรงนั้น