เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 332 กินเต็มที่
ฟ่านเจียเหวินยัดเกี๊ยวเต็มปากจนแก้มตุ่ย แล้วพูดว่า “ที่แท้พ่อแม่ของพี่หลิวกับพี่หวังก็ได้บททำไร่สินะ”
ซูซีคีบผักกาดขาวขึ้นมาหนึ่งตะเกียบ อดหัวเราะแล้วพูดเสริมไม่ได้ว่า “วันสิ้นโลกมาเยือน คนอื่นแย่งชิงเสบียง ส่วนฉันปลูกผักเป็นเจ้าแม่บ้านเช่าใช่ไหมล่ะ?”
พ่อแม่ของหลิวหยางยังสร้างหอพักไว้ข้างบ้านตัวเอง รับอุปการะคนหนุ่มสาวจำนวนไม่น้อยที่กลับบ้านไม่ได้ในช่วงต้นของวันสิ้นโลกมาอาศัย ส่วนพ่อแม่ของหวังลี่หมิ่นก็ให้พวกเขาเช่าที่ดินปลูกผัก ดูเหมือนยีนของคนดีจะถ่ายทอดทางพันธุกรรมได้จริง ๆ
พ่อแม่ของทั้งสองฝ่ายเก็บค่าใช้จ่ายจากคนหนุ่มสาวเหล่านี้เพียงเล็กน้อยในแต่ละเดือน
แน่นอนว่า
ในช่วงต้นของวันสิ้นโลก คนหนุ่มสาวเหล่านี้ก็ช่วยเหลือครอบครัวทั้งสองอย่างมากเช่นกัน