กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 317 ความฝันร่วม ตอนบน
ปฏิกิริยาแรกของหวังลี่หมิ่นกับหลิวหยางคือใจเต้นแรง แต่ตามมาติด ๆ คือความได้สติ
“ไม่ได้ พวกเราไปไม่ได้”
หวังลี่หมิ่นส่ายหัวพูดแบบนี้ เจียงเสียนยังไม่ถูกจัดการให้ตาย ยังจ้องเขม็งอยู่ในที่ลับ ถึงเธอกับหลิวหยางอยากกลับบ้านมากแค่ไหน แต่ถ้าให้เจียงเสียนรู้ที่อยู่บ้านเกิดของพวกเขา ปัญหาก็ใหญ่โตแน่
พาความอันตรายกลับบ้านไม่ได้
หลิวหยางก็พูดแบบเดียวกัน “พวกเราไม่รีบ ค่อย ๆ ดูไปก่อน ตอนนี้ที่สำคัญกว่าคือเสี่ยวเสี่ยวกับหัวหน้าใหญ่ยังไม่ตื่น”
พอได้ยินทุกคนก็พากันหันไปมองสองคนนั้น
เป็นอย่างนั้นจริง ๆ
เซียวอิ่นชวนกับจางเสี่ยวเสี่ยวหลับสนิท ลมหายใจของทั้งคู่สม่ำเสมอ แต่ไม่ยอมตื่นสักที
***