เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 237 ผ่าตัดสำเร็จ
จางเสี่ยวเสี่ยวค่อย ๆ ลงจากเตียง
ตอนนี้หนูสะสมเสบียงหมายเลขหนึ่งดูเหมือนเมล็ดมะม่วงแห้ง ๆ
ยืนอยู่ที่เดิมด้วยสีหน้าสับสนอลหม่าน
โชคดีที่ตอนนี้เป็นฤดูหนาว
เธอสวมเสื้อไหมพรมคอสูง
หวังลี่หมิ่นเห็นใบหน้าของเธอแดงก่ำ จึงร้อง “โอ๊ย” ออกมา “ไม่ได้ทาครีมที่หน้าใช่ไหม บอกแล้วไงว่าต้องทาให้สม่ำเสมอ ตอนนี้หน้าแตกแล้วใช่ไหมล่ะ ใบหน้าอ่อน ๆ แดงเพราะหนาวแบบนี้ไม่สวยเลย แถมยังเจ็บด้วย ริมฝีปากก็แห้ง ระวังจะเป็นปากอักเสบ”
จางเสี่ยวเสี่ยวพยักหน้าอย่างรู้สึกผิด แล้วพูดอย่างซื่อ ๆ ว่า “เดี๋ยวฉันทาลิปมันเลย”
หลิวหยางยังคงยุ่งอยู่ในห้องครัว
จางเสี่ยวเสี่ยวมองดูเวลา ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงครึ่งแล้ว ไม่รู้ว่าบางคนทำอาหารบุฟเฟต์เสร็จภายในเวลาอันสั้นขนาดนี้ได้อย่างไร ช่างน่าทึ่งจริง ๆ