เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 215 ถักกางเกงขนสัตว์
ตอนนี้อย่าเพิ่งพูดถึงเรื่องช่วยคนเลย
เกรงว่าหากพลาดเพียงนิดเดียว คนทั้งค่ายพักพิงของพวกเขาอาจถูกแช่แข็งจนตายกันหมด
หลังจากทุกคนขึ้นรถแล้ว
ทุกคนต่างรู้สึกเหมือนได้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง ภายในรถบัสเปิดเครื่องทำความร้อน อุณหภูมิสูงถึงหลักหน่วย
หน้าจอแสดงอุณหภูมิแสดงค่า 3 องศาเซลเซียส
จางเสี่ยวเสี่ยวถอดเสื้อคลุมหนาออก เหลือเพียงเสื้อผ้าด้านใน เผื่อข้างนอกมีภารกิจด่วน เธอจะได้สวมเสื้อคลุมแล้วออกไปได้ทันที
คนอื่น ๆ ก็ทำเช่นเดียวกัน
หลิวซินเยวี่ยยกน้ำขิงมาให้ ทุกคนเพิ่งขึ้นรถ ร่างกายจึงยังเต็มไปด้วยไอเย็น
“ขอบใจนะ เยวี่ยเยวี่ย” จางเสี่ยวเสี่ยวยกมือขึ้นลูบศีรษะเธอ รับถ้วยน้ำขิงมาถือแล้วค่อย ๆ จิบเพื่อให้ร่างกายอบอุ่น “หิมะตกหนักขนาดนี้ วันนี้เรายังเข้าเมืองได้ไหม”