กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 207 เหมือนปูไข่
หนึ่งจูบจบลง
เซียวอิ่นชวนยกมือแตะริมฝีปากตัวเอง อดพูดไม่ได้ว่า “คุณนี่ชอบจู่โจมไม่ทันตั้งตัวเป็นระยะ หัวใจผมรับไม่ค่อยไหว”
จางเสี่ยวเสี่ยวพอใจมาก “บอกแล้วไง ฉันเรียนรู้เก่ง”
เอาชนะเขาได้ทุกครั้ง
หนูสะสมเสบียงหมายเลขหนึ่งภูมิใจมาก
พอจูบเสร็จ จางเสี่ยวเสี่ยวก็หันหลังเดินลงบันไดไป ท่าทางอารมณ์ดี
เซียวอิ่นชวนอดขำไม่ได้ แล้วตามเธอไป “มีเวลาก็แบ่งปันประสบการณ์การเรียนรู้บ้างนะ”
จางเสี่ยวเสี่ยวอึ้งไป พึมพำในใจว่าเขาไร้ยางอาย แต่หน้าตัวเองก็แดงขึ้นมา
***