กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 164 ศูนย์พักพิงชั่วคราว
“ซี้ด แค่ไม่กี่เดือนของวันสิ้นโลก รถที่ถูกทิ้งพวกนั้นก็กลายเป็นแบบนี้แล้ว”
เหยียนขวงถอนหายใจไม่หยุด
มองรถพวกนั้น สีรถถูกแดดเผาจนลอกเป็นแผ่น รอยสนิมไหลเป็นทาง ยางถูกความร้อนจนแบนและละลาย แก้วกับตัวรถเคลือบฝุ่นและคราบสกปรกสารพัด ในรถยังมีซากศพ
ไต้ฝุ่นไม่ได้พัดมาถึงที่นี่ ที่นี้จึงยังคงสภาพเหมือนช่วงต้นของวันสิ้นโลก ร้านค้าข้างถนนก็พัง ๆ ทรุด ๆ
ถนนหนทางเต็มไปด้วยบรรยากาศเหี่ยวแห้งหดหู่
รถบัสแล่นไปตามป้ายบอกทางที่เพิ่งสร้างใหม่ตลอดทาง บนป้ายเขียนว่าศูนย์พักพิงชั่วคราวทางการ พร้อมลูกศรชี้ทางแบบง่าย ๆ ห้วน ๆ