กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 93 ความร้อนสุดขั้ว
ชั้นล่างก็ไม่ได้ไม่มีคนเฝ้า นอกจากเถ้าแก่กับเถ้าแก่เนี้ยของโรงแรมแล้ว ผู้รอดชีวิตที่ถูกรับอุปการะยังต้องผลัดเวรเฝ้าระวังที่ชั้นล่างด้วย
พอพวกคนนอกที่มาด้วยท่าทีกร่าง ๆ เหล่านี้เห็นชายฉกรรจ์หลายคนเดินออกมาจากโรงแรมเล็ก ๆ ก็ลดอานุภาพลง แล้วจากไปแต่โดยดี
จางเสี่ยวเสี่ยวดึงสายตากลับมาแล้วพูด “วิกฤตคลี่คลายแล้ว”
หวังลี่หมิ่นถอนหายใจโล่งตามไปด้วย “ช่วงแบบนี้อย่าให้เกิดเรื่องบาดหมางกันเลยจะดีกว่า”
หนูน้อยหลิวซินเยวี่ยมองแม่ของตัวเอง แล้วมองพี่เสี่ยวเสี่ยว ในใจรู้สึกมั่นคง โลกจะอันตรายแค่ไหน มีครอบครัวอยู่ก็ไม่กลัว
หลังจากนั้นทุกคนก็แยกย้ายไปทำธุระของตัวเอง