กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 29 กลิ่นเหม็นเน่า
หลังจากต่อเน็ตได้ พวกเขาจึงรู้ว่าสถานการณ์รุนแรงแค่ไหน ตอนนี้ทางการเองก็ทำอะไรไม่ไหว ผู้คนจึงวุ่นวายกันไปหมด มีเหตุร้ายทั้งเผา ฆ่า ปล้นชิงไม่น้อย ยิ่งพื้นที่ไหนอันตรายบนแผนที่ก็ยิ่งวุ่นวาย
ฟังกระจายเสียงไปยิ่งฟังใจก็ยิ่งเย็นเฉียบ
มือของหลิวหยางที่กำพวงมาลัยถึงกับมีเหงื่อ เอ่ยออกมาว่าน่ากลัวเกินไป “พวกเขากล้าดียังไง?! ตอนนี้ไม่มีใครดูแลจริง ๆ แล้ว”
หวังลี่หมิ่นกลับกังวลว่า “เสบียงบนรถเรา ไม่รู้ว่าจะประคองไปได้อีกนานแค่ไหน”
หลิวหยางบอกให้เธอไม่ต้องกังวล “ถึงสะพานเรือก็จะตรงเอง ฟ้าไม่เคยตัดหนทางคน”
รถวิ่งไปเรื่อย ๆ
ก็จะพบว่าบนทางด่วนมีกลิ่นเหม็นเน่าลอยมาเป็นระลอก ๆ เป็นครั้งคราว