ตอนที่ 13 ห้องน้ำพกพา

ตอนที่ 13 ห้องน้ำพกพา

รถด้านหน้าเริ่มขยับแล้ว คันแล้วคันเลาค่อย ๆ เคลื่อนออกไป

หวังลี่หมิ่นตอบกลับไปว่า “น่าจะไม่ติดแล้ว อีกเดี๋ยวก็ไปได้”

แต่เดิน ๆ หยุด ๆ แบบนี้มันเหนื่อยมาก แถมคนก็มีความต้องการทางสรีระ ต้องเข้าห้องน้ำบ้าง อุดอู้อยู่ในรถตลอด นั่งจนเอวกับหลังปวดไปหมด

หลิวหยางเสนอให้หาจุดพักรถสักแห่ง “จอดตรงที่โล่ง ๆ หน่อยน่าจะไม่เป็นไร”

หวังลี่หมิ่นเห็นด้วยเหมือนกัน ชายตามองหน้าจอ “ไปจุดพักรถที่ห่างออกไป 10 กิโลเมตรเถอะ ติดกันมานานขนาดนี้ จุดพักรถแรกคนต้องเต็มแน่ ๆ พวกเราหาที่คนน้อยกว่านั้น ปลอดภัยกว่า”

ทุกคนไม่มีใครคัดค้านเรื่องนี้

ผลคือถนนโล่งแล้ว แต่ฝนก็เริ่มตก ยิ่งไปข้างหน้ายิ่งตกหนัก