กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 2 ลมกรรโชก
เขาเป็นพวกชอบเถียงระดับตัวพ่อ
ทุกคนขี้เกียจสนใจเขา
หวังลี่หมิ่นเริ่มจากพบว่าโทรศัพท์มือถือไม่มีสัญญาณมือถือ อดรนทนไม่ไหวจึงด่า “โทรศัพท์บ้านี่!” แล้วหันไปขอยืมโทรศัพท์จากซูซีกับเสี่ยวฟ่าน “เสี่ยวซูกับเสี่ยวฟ่าน พวกคุณสองคนใครช่วยให้ฉันยืมโทรศัพท์หน่อย”
เธอบอกว่าเด็กกลับบ้านคนเดียวไม่ปลอดภัย เธอต้องติดต่อสามี
ซูซีเห็นเธอร้อนใจจึงยื่นโทรศัพท์มือถือของตัวเองให้ทันที “นี่ ใช้ไปเถอะ”
หวังลี่หมิ่นรีบรับมา “ขอบคุณ ขอบคุณนะ ฉันโทรเสร็จแล้วจะคืนให้”
ซูซีบอกว่าเรื่องเล็ก
แต่ฟ่านเจียเหวินจู่ ๆ ก็ดูตื่นตระหนกขึ้นมา “ฉันไม่มีเน็ตแล้ว พวกคุณฝั่งนั้นเป็นยังไงบ้าง?”
ซูซีชะงัก