บทที่ 202 ความตกตะลึงของปู่ไก่

บทที่ 202 ความตกตะลึงของปู่ไก่

ตูม! น้ำเลือดสาดกระเซ็น หยางติ้งเทียนที่ใช้ก้าวเงาพรายลวงรอยพุ่งดิ่งมุดลงไปในน้ำเลือดทันที โดยมีปู่ไก่ที่กระพือปีกพึ่บพั่บตามประกบติดอยู่ข้างๆ

พอเข้าไปด้านใน ก็ราวกับหลุดเข้ามาอีกโลกหนึ่งที่เต็มไปด้วยสีเลือดไร้ที่สิ้นสุด แม้จะใช้พลังวิญญาณคุ้มครองดวงตาก็ยังมองไปได้ไม่ไกลนัก มองเห็นได้ชัดเจนแค่ระยะสองสามเมตรรอบตัวเท่านั้น

"อ๊าก..."

ด้านหน้าส่งเสียงกรีดร้องโหยหวนดังแว่วมาในเวลาไม่นาน ฟังดูเหมือนพวกเผ่าหมาป่าสวรรค์จันทราคำราม

"หนอนโลหิตมีพิษร้ายแรง หลบๆ หน่อยล่ะ" ปู่ไก่ที่ตามก้นหยางติ้งเทียนมาติดๆ เอ่ยเตือนขึ้นมาประโยคหนึ่ง

พิษร้ายเหรอ?

หยางติ้งเทียนรู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที เขาสะบัดเท้าว่ายตรงไปยังหนอนโลหิตตัวยาวราวๆ สามเชียะที่อยู่ข้างๆ ทันที