บทที่ 200 ไก่พึ่งพาไม่ได้

บทที่ 200 ไก่พึ่งพาไม่ได้

"เร็วหน่อย"

"ตามมา"

เมื่อมองดูมันบินอยู่ตรงหน้า ปากก็เอาแต่ร้องเรียกตัวเองว่าปู่ไก่ไม่หยุด หยางติ้งเทียนก็อดรู้สึกอยากจะจับมันถอนขนแล้วเอาไปทำไก่ย่างขึ้นมาไม่ได้

ตึง!

ผ่านไปไม่กี่วินาที พื้นดินก็พลันแยกออกจากกัน ท่ามกลางเศษดินทรายที่ปลิวว่อน ฝูงด้วงศพกลุ่มหนึ่งก็พุ่งพรวดออกมา โผเข้าใส่หยางติ้งเทียนที่อยู่หน้าสุดทันที

เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ

สัญชาตญาณที่ผ่านการขัดเกลามาจากการเข่นฆ่าอันโหดเหี้ยมทำให้หยางติ้งเทียนตอบสนองได้ในทันที พลังอัสนีไร้รูปในดินฟ้าอากาศพลันรวมตัวกัน กลายสภาพเป็นโซ่เมฆาดารา

"หน่วยหนึ่ง ตัวทางซ้าย"

"หน่วยสอง ตรงกลาง"