บทที่ 170 มังกรข้ามถิ่น ทุกฝ่ายต่างหวาดเกรง

บทที่ 170 มังกรข้ามถิ่น ทุกฝ่ายต่างหวาดเกรง

หยางเฉิง ห้องทำงานสำนักพลังวิญญาณ

"ท่านผอ.ครับ กองทัพหมาป่าโลหิตทำเกินไปแล้วจริงๆ ถึงทางเราจะเป็นฝ่ายผิดก่อน แต่พวกเขาก็ไม่ควรถึงขั้นหักมือขวาของเจิงเคอจนพิการ แถมยังบังคับยึดอำนาจควบคุมการเข้าออกประตูเมืองไปอีก"

เจิงเย่า ชายร่างสูงใหญ่กำยำพ่นน้ำลายพูดด้วยความไม่พอใจ เจิงเคอเป็นหลานชายแท้ๆ ของเขา แต่ตอนนี้มือขวาถูกทำลายจนพังยับ ต่อให้รักษาได้ก็ต้องมีผลข้างเคียงหลงเหลืออยู่ดี

"แล้วยังไงต่อล่ะ"

ผู้อำนวยการเหอหงที่มีสีหน้าบึ้งตึงขมวดคิ้วแน่น "จะให้ไปทวงเหตุผลกับกองทัพหมาป่าโลหิตงั้นเหรอ"

ทวงเหตุผลกับผีน่ะสิ บรรพบุรุษต้าเซี่ยกล่าวไว้ตั้งนานแล้วว่า บัณฑิตเจอทหาร มีเหตุผลแค่ไหนก็คุยกันไม่รู้เรื่อง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเรื่องนี้ฝ่ายตนเป็นฝ่ายผิดตั้งแต่แรก