บทที่ 166 การดูแลของพี่สาวผู้บัญชาการ

บทที่ 166 การดูแลของพี่สาวผู้บัญชาการ

ฟึ่บ

ผ่านไปอีกไม่กี่นาที หยางติ้งเทียนที่ร่างกายตั้งแต่ลำคอลงไปแช่อยู่ในน้ำยาก็ลืมตาขึ้นมา ทว่ามือและเท้ายังไม่ฟื้นตัว จึงขยับเขยื้อนได้ยากลำบาก

"รู้สึกยังไงบ้าง?"

ผู้บัญชาการหลินเซิ่งหนานเอ่ยถาม

หยางติ้งเทียนพ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมาคำหนึ่ง ก่อนจะตอบกลับไปว่า "พี่ครับ ได้ผลอยู่นะ ผมรู้สึกว่ากระดูกสะบักขวากำลังหลอมสร้างขึ้นมาใหม่ แค่มันคันยิบๆ จนอยากจะเกาเลยครับ"

นอกจากนี้ น้ำยายังมีประโยชน์ต่อการบ่มเพาะของเขาด้วย ขอบเขตสุดขั้วชีพจรปฐมกำลังค่อยๆ มั่นคงขึ้นเป็นลำดับ

"นั่นเป็นเรื่องดีแล้ว อดทนหน่อยนะ"

ผู้บัญชาการหลินเซิ่งหนานวางใจลงได้เสียที ถือว่าผ่านด่านแรกไปได้อย่างราบรื่น

จากนั้นเธอก็ก้าวเข้าไปข้างหน้า สอดสองมือเข้าใต้รักแร้ของหยางติ้งเทียน แล้วอุ้มเขาที่มือเท้าแทบจะพิการขึ้นมาจากน้ำยาที่สีเริ่มเจือจางลง