กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 157 เก้าคลื่นซ้อนทับ ถล่มสังหารอย่างดุดัน
เมื่อได้ยินเสียงของซาเอ่อร์ม่านผู้บัญชาการทหารแห่งพันธมิตรหนานหยาง แววตาของอีหลานหมู่ที่ร่วงกระแทกพื้นก็ฉายประกายอำมหิตขึ้นมา นิ้วทั้งห้าของมือขวาแทงทะลวงเข้าไปในหน้าอกตัวเองแบบสดๆ
แต่ที่พิลึกพิลั่นก็คือ กลับไม่มีเลือดสดๆ ไหลทะลักออกมาเลยแม้แต่น้อย
กลิ่นอายที่เดิมทีอ่อนโทรมลงพลันพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว อาการถูกพิษสลายหายไป แสงสีทองที่ปกคลุมทั่วร่างในยามนี้กลับแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงชาด ดูน่าขนพองสยองเกล้าอย่างยิ่ง
นี่คือวิชาลับงั้นเหรอ?
แม่งแทบไม่ต่างอะไรกับวิชามารเลยสักนิด
ทหารในกองทัพหมาป่าโลหิตจำนวนมากต่างขมวดคิ้วมุ่น พวกสวะแห่งพันธมิตรหนานหยางเรื่องอื่นไม่เก่ง แต่เรื่องเล่นเล่ห์นอกรีตสารพัดนี่ถนัดนักเชียว
"อ้ากกก..."
อีหลานหมู่แผดเสียงคำราม มือซ้ายตบพื้นส่งร่างลอยทะยานขึ้นกลางเวหา สองเท้าบังเกิดกระแสลม หมัดขวาซัดมังกรสายฟ้าแสงขั้วพิฆาตที่หยางติ้งเทียนใช้จนแหลกละเอียด
"วายุ จงรวมตัว"