บทที่ 152 หนึ่งทวนแทงทะลวงร่าง

บทที่ 152 หนึ่งทวนแทงทะลวงร่าง

"อ๊าก..."

หยางติ้งเทียนพลันแผดเสียงคำรามก้อง น้ำเสียงแหบพร่าทว่าแฝงไว้ด้วยความบ้าคลั่งถึงขีดสุด เพียงแค่ได้ยินก็ทำให้ผู้คนใจสั่นสะท้านและหวาดผวา

ไม่มีการหันกลับ

ไม่มีการหลบหลีก

ในชั่วพริบตานั้น เขาได้แทงย้อนกลับหลังไปอย่างดุดัน

เนื้อหนังฉีกขาด ทวนอัสนีสยบอเวจีที่เปล่งประกายสีน้ำเงินเข้มผสานแดงฉานพันเกี่ยวกันพลันแทงทะลวงเข้าสู่ท้องน้อยของเขา ทะลุผ่านแผ่นหลัง แทงทะลวงเวหาพุ่งออกไปพร้อมโลหิตสดๆ

อะไรกัน?

มีเอ่อร์ตงเบิกตากว้าง สัมผัสได้ถึงอันตราย

แต่ไม่ทันแล้ว