บทที่ 141 รอดตายหวุดหวิด สังหารงูยักษ์

บทที่ 141 รอดตายหวุดหวิด สังหารงูยักษ์

ฉึก

ที่ใดที่เขาเดี่ยวพุ่งผ่าน ไม่มีสิ่งใดต้านทานได้ ไม่ว่าจะเป็นสัตว์มีพิษ ทหารของทัพใต้ หรือแม้กระทั่งต้นไม้และหน้าผาหิน ล้วนถูกทะลวงผ่านอย่างง่ายดายราวกับเต้าหู้

อันตราย

อันตรายถึงขีดสุด

กลิ่นอายแห่งความตายอันน่าสะพรึงกลัวถาโถมเข้าใส่ ลมหายใจของหยางติ้งเทียนสะดุดลงในชั่วพริบตา หนังศีรษะชาด้าน หัวใจเต้นระรัวอย่างบ้าคลั่ง และอะดรีนาลีนก็พุ่งพล่านสูงขึ้นอย่างไม่อาจควบคุม

ยอมแพ้งั้นเหรอ?

ย่อมเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!

ถึงแม้จะเข้าเป็นทหารได้ไม่ถึงหนึ่งปี แต่มือของเขาก็เปื้อนเลือดของสัตว์อสูรและศัตรูมามากมาย เป็นคนที่เข่นฆ่าฝ่าดงซากศพทะเลเลือดออกมาเช่นกัน

"ขึ้นมา..."