กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 119 ขงเซิง รหัสลับตัวตุ่น
มาแล้ว
พวกมันหลายคนพุ่งเข้ามาถึงริมสระโลหิตอย่างบ้าคลั่ง ดาบกระบี่ในมือเงื้อขึ้นสูงนานแล้ว แสงปราณหลากสีปะทุพล่าน ไอสังหารไร้ที่สิ้นสุดกวาดซัดราวกับพายุคลั่ง
"ฉันพูดคำไหนคำนั้น ใครฆ่าไอ้เดรัจฉานน้อยนั่นได้ ฉันจะรับคนนั้นเป็นศิษย์ปิดสำนัก"
รองสังฆราชเว่ยหนานเฟิงแห่งลัทธิเทพยังคงส่งเสียงล่อใจดังลั่น
เขารู้สึกกลัวขึ้นมาจริงๆ แล้ว
ทุกสิ่งบนร่างของหยางติ้งเทียนล้วนเต็มไปด้วยความพิศวง ไม่เพียงไม่เกรงกลัวการกัดกร่อนของไอปราณโลหิตชั่วร้าย ซ้ำร้ายยังเสือกไม่กลัวพิษโลหิตอีก หากมันไม่ตาย ย่อมทำลายแผนการใหญ่ของเขาเป็นแน่
ฟุ่บ
หยางติ้งเทียนลุกขึ้นยืนแล้ว สีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง เขายกมือขวาขึ้น ทวนอัสนีสยบอเวจีเริ่มควบแน่นขึ้นมา
มาถึงขั้นนี้แล้ว จะยอมแพ้ได้อย่างไร?