บทที่ 116 วิกฤตของพี่สาวผู้บัญชาการ

บทที่ 116 วิกฤตของพี่สาวผู้บัญชาการ

ซี๊ด...

พอมองตามไป ฟางเจิ้นหนานก็อดสูดหายใจเข้าลึกๆ ไม่ได้ "พี่ใหญ่ พี่แน่ใจนะว่ารู้จัก?"

นั่นคือหญิงสาวผู้ถือทวนยาว สวมเกราะสีแดงที่มีลวดลายบงกชชาดสลักอยู่ บนบ่าประดับอินทรธนูของกองทัพหมาป่าโลหิต และมีดาวสีทองอร่ามสองดวงเด่นตระหง่าน

คุณพระช่วย นั่นมันพลโทหลินเซิ่งหนาน ผู้บัญชาการทัพตะวันตกในตำนานชัดๆ เลยไม่ใช่เหรอ

รู้จักงั้นเหรอ?

จะไม่รู้จักได้ยังไง?

สองกำปั้นของหยางติ้งเทียนกำแน่นเข้าหากัน ต่อให้เวลาจะล่วงเลยมากว่าสิบสี่ปีแล้ว แต่ภาพเหตุการณ์ในตอนนั้นยังคงแจ่มชัดอยู่ในหัวของเขา

"เจ้าตัวเล็ก พี่สาวเป็นทหารของกองทัพหมาป่าโลหิตนะ ไม่ต้องกลัว"

"กอดพี่สาวไว้แน่นๆ พี่จะพาเธอฝ่าออกไปนอกเมืองเอง"