บทที่ 100 ผู้แข็งแกร่งย่อมต้องโดดเดี่ยว

บทที่ 100 ผู้แข็งแกร่งย่อมต้องโดดเดี่ยว

นี่มัน?

เมื่อมองร่องรอยบนพื้น รูพรุนบนกำแพง แล้วสัมผัสได้ถึงพลังอัสนีและไอปราณโลหิตที่ยังหลงเหลืออยู่ในอากาศ แววตาของเงาดำก็ฉายประกายตื่นตระหนกออกมาทันที

เมื่อครู่เขาไม่ได้ตาฝาดไปจริงๆ

หยางติ้งเทียนได้บัญญัติวิชายุทธใหม่เอี่ยมขึ้นมาวิชาหนึ่ง โดยใช้พลังอัสนีและไอปราณโลหิตเป็นพื้นฐานในการสำแดง อานุภาพเทียบเท่ากับวิชายุทธระดับเสวียนขั้นต่ำทั่วไป

โดยเฉพาะความเร็วนั้น มันเร็วเกินไป ชั่วพริบตาก็พุ่งไปไกลหลายร้อยเมตร แม้แต่ตัวเขามองไปยังเห็นเป็นเพียงเงาวาบเดียวก็ถึงตัวแล้ว นักยุทธทั่วไปไม่มีทางมีเวลาให้ตอบสนองได้ทันแน่

น่ากลัว

น่ากลัวเกินไปแล้ว

หัวใจของเงาดำปั่นป่วนจนยากจะสงบลงได้ ราวกับพายุฝนฟ้าคะนองในเวลานี้