บทที่ 89 ไม่ว่าจะอย่างไร ก็ต้องฆ่ามันให้ได้

บทที่ 89 ไม่ว่าจะอย่างไร ก็ต้องฆ่ามันให้ได้

ไม่มัวเสียเวลา

พลังวิญญาณที่ฟื้นฟูขึ้นมาในร่างกายเล็กน้อยถูกเค้นออกมาจนหมดเกลี้ยงในชั่วพริบตา ก้าวเงาสายฟ้าระเบิดออก หยางติ้งเทียนพุ่งวูบไปไกลกว่าสองร้อยเมตรในพริบตาเดียว มุ่งตรงไปยังหุบเขาแห่งนั้นด้วยความเร็วสูง

ช่างประหลาดนัก บริเวณปากทางเข้าหุบเขาแทบไม่มีหญ้าขึ้นแม้แต่ต้นเดียว อย่าว่าแต่สัตว์อสูรเลย แม้แต่มดหรือแมลงวันสักตัวก็ยังมองไม่เห็น

ด้านในอบอวลไปด้วยหมอกสีเทาชั้นหนึ่ง มองเห็นโครงกระดูกเกลื่อนกลาดอยู่บนพื้น ส่วนใหญ่เป็นสีขาวปนดำอย่างเห็นได้ชัด นั่นเป็นร่องรอยของการโดนพิษอย่างไม่ต้องสงสัย

ใกล้เข้ามาแล้ว

ยังไม่สัมผัสถึงอันตราย