บทที่ 87 โหดเหี้ยมยิ่งกว่าสัตว์อสูร

บทที่ 87 โหดเหี้ยมยิ่งกว่าสัตว์อสูร

เปรี้ยะ

ประกายสายฟ้าสีฟ้าครามส่องวาบ กระแสไฟฟ้าที่พวยพุ่งอย่างบ้าคลั่งควบแน่นกลายเป็นโล่กางเขนประกายสายฟ้าขึ้นมาในชั่วพริบตา เมื่อหยางติ้งเทียนยกแขนสองข้างไขว้กันเป็นรูปกากบาทเฉียง

วินาทีถัดมา เงาร่างสีทองก็พุ่งเข้าชนใส่ตรงๆ

พละกำลังอันแข็งกร้าวซัดสาดเข้ามาดั่งระลอกคลื่น สองเท้าของหยางติ้งเทียนพลันจมยวบลงไป พื้นดินระเบิดแตกร้าว

"ระเบิด"

สิ้นเสียงเอ่ยคำเดียวสั้นๆ โล่กางเขนประกายสายฟ้าก็แตกกระจาย กลายเป็นกระแสไฟฟ้าอันบ้าคลั่งเข้าปกคลุมเงาร่างสีทองนั้น

"หึ คิดว่าแค่นี้จะทำร้ายฉันได้เรอะ?"

เงาร่างสีทองไม่ถูกกระแสไฟฟ้าทำให้เป็นอัมพาต มันถอยร่นออกไปกว่าร้อยเมตรในพริบตา เผยให้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริง

มันคือหนูตัวหนึ่ง