บทที่ 81 ฉันไม่สนแม่งหรอกว่าแกเป็นใคร

บทที่ 81 ฉันไม่สนแม่งหรอกว่าแกเป็นใคร

เห็นเพียงหูจื้อแผ่ไอพลังพวยพุ่งขึ้นอย่างมหาศาล ตวัดกระบี่ฟันแหวกอากาศจนไอเย็นแผ่กระจายไปทั่ว ความชื้นในอากาศตามวิถีกระบี่พลันควบแน่นกลายเป็นเกล็ดน้ำแข็งเม็ดเล็กๆ ร่วงกราวลงมาในพริบตา

แบบนั้นแหละ ฆ่ามันให้ตาย

เฉียนเฟยที่ตกใจกลัวจนฉี่ราดกางเกงกรีดร้องอยู่ในใจ สายตาจ้องเขมร็งไปที่หยางติ้งเทียนด้วยความเคียดแค้น

"โฮก..."

ในช่วงเวลาเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงคำรามของพยัคฆ์อันน่าสะพรึงกลัวก็ดังกึกก้องเสียดฟ้าขึ้นมา

เฉียนเฟยซึ่งอยู่ใกล้หยางติ้งเทียนที่สุดรู้สึกเหมือนศีรษะถูกกระแทกอย่างแรงในพริบตา อ้าปากพ่นลิ่มเลือดสดๆ ออกมาอีกคำ ก่อนที่ทั้งร่างจะทรุดฮวบหมดแรงลงกับพื้นอย่างสิ้นเชิง